ചിക്കാഗോ....മറ്റെല്ലാ സ്ഥലങ്ങളെയും പോലെ ഒരു സ്ഥലം..പക്ഷെ എന്തോ എനിക്ക് ഈ സ്ഥലത്തോട് മറച്ചു വെക്കാന് കഴിയാത്ത ഒരു ആത്മ ബന്ധം.
എന്റെ സുഹൃത്ത് ബന്ധങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തില് കുറെ നല്ല ആള്ക്കാര്കൂടി.പിജോ ,സാല്വിന്,വിജി,അപ്പാപ്പി ,ദിനുപ് ,സൌമ്യ,വികാസ് അങ്ങനെ പലരും..പുതിയ അല്ലോകാഷെന് മെയില് വായിക്കുമ്പോള് മനസില് എവിടെയോ അടക്കി നിര്ത്താനാവാത്ത ഒരു നൊമ്പരം കുത്തി ഒലിക്കാന് തുടങ്ങിയിരുന്നു..
Onsite assignment ആയി ചിക്കാഗോയില് എത്തുമ്പോള് തികച്ചും അപരിചിതമായ ഒരു സ്ഥലത്ത് എത്തിയ പ്രതീതി ആയിരുന്നു..ഒന്നും ചെയ്യാനില്ലാതെ ആഴ്ചകള് കടന്നു പോയി..വളരെ അപ്രതീക്ഷമായി ആണ് ഞാന് പിജോയെ പരിചയപ്പെടുന്നത്.എന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഒരിക്കലും മറക്കാന് കഴിയാത്ത ഒരു സുഹൃത്ത് ബന്ധം അവിടെ ആരംഭിക്കുക ആയിരുന്നു.വല്ലപ്പോളും ഒക്കെ സംസാരിക്കും.എല്ലാ സണ്ഡേയിലും പള്ളിയില് കൊണ്ടുപോകും.നാളുകള് കടന്നു പോയി..പിന്നെ എപ്പോളോ അവന് എന്റെ ബെസ്റ്റ് ഫ്രെണ്ട് ആയി മാറി.."അങ്ങനെ അല്ല സിബ സാമേ" എന്ന് പറഞ്ഞു എന്നെ തിരുത്തുമ്പോള് എന്റെ പപ്പക്കും മമ്മയ്ക്കും പിറക്കാതെ പോയ എന്റെ കൂടപ്പിറപ്പിനെ എനിക്ക് അവനില് കാണാമായിരുന്നു ..ബുദ്ധി ഉറക്കാത്ത ഒരു അനിയനെ പോലെ ഓരോ കാര്യങ്ങളും എനിക്ക് വിശദീകരിച്ചു തരുമ്പോള് ശെരിക്കും ഒരു കൂടപ്പിറപ്പിന്റെ സ്നേഹവും വാത്സല്യവും എനിക്ക് ഫീല് ചെയ്യാമായിരുന്നു..ദൈവം എനിക്ക് ഞാന് പോലും അറിയാതെ സമ്മാനിച്ച എന്റെ കൂടപ്പിറപ്പ്..പിജോ നീ എനിക്ക് വെറും ഒരു ഫ്രെണ്ട് മാത്രമല്ല..എന്റെ സ്വന്തം ബ്രദര്..
മുന്പില് തുറന്നു വെച്ചിരിക്കുന്ന മെയിലില് കൂടി കണ്ണോടിക്കുമ്പോള് ആകെ ഒരു ശൂന്യത ഫീല് ചെയ്യുന്നു..ഡാ പിജോ...ഐ മിസ്സ് യു മൈ ഡിയര് ബ്രദര്..ഐ ഗോട്ട് ഒണ്ലി വന് മോര് വീക്ക്.ദാറ്റ് ഈസ് മേകിംഗ് മി ക്രൈ..ഐ റിയല്ലി മിസ്സ് യു ഡിയര് ഫ്രണ്ട്..സം ടൈംസ് ഇറ്റ് ഈസ് റിയല്ലി ഹാര്ഡ് ടോ എക്സ്പ്ലൈന് ഔര് ഫീലിങ്ങ്സ്..ഇറ്റ് ഹര്ത്സ് എ ലോട്ട്..ഐ ലവ് ചിക്കാഗോ ബികോസ് ഐ ഗോട്ട് എ വന്ടെര്ഫുള് ബ്രദര്...ഐ മിസ്സ് യു മൈ ഡിയര് ഫ്രെണ്ട്..
No comments:
Post a Comment